تعيين عامل بيماری و علت مرگ دام، طیور و آبزیان و قابلیت مصرف بودن انواع گوشت و فرآوردههای آن میتواند دشوار و موجب نااميدی كسانی باشد كه در زمينه بهداشت يا پرورش دامها فعاليت میكنند. عموماً، علت دقيق وقوع بيماری تشخيص داده نمیشود و يا اشتباه تشخيص داده میشود و اغلب درمان غيرصحيح صورت میگيرد و زمانی كه در نتيجه عدم بهبود، شيوه درمانی ديگری مورد استفاده قرار میگيرد، چرخه جديدی از مشكلات بروز میكند كه نه تنها موجب تلف شدن وقت و سرمايه میشود، بلكه معمولاً جمعيت دامها را بيشتر متأثر میسازد.