میلاد انسان
آیا کسی که از جهان خاطرات خود می گریزد، جای بهتری در دنیای کوچک خاطرات خود خواهد یافت؟
خاطره تولد آدم و حوا، بارها ما را به فکر فرو برده است. آنها، تنها انسانهایی بودند که بهشت جاودان را با چشمان خود دیدند، سپس در یک اتفاق از سرزمینی رویایی و بدون رنج به سرزمینی رنج آور و اضطراب آمیز سقوط کردند. به سرزمینی که نگرانی، مسأله و کشمکش در آن موج میزند.
آدم و حوا اسطوره صبر، مقاومت و ایستادگی در راه زندگی بودند.
انسانی که می کوشد بخشی از راه حلهای زندگی باشد، نه بخشی از مسائل آن؛ به راستی می تواند برای بهتر شدن زندگی انسان کاری انجام دهد. حقیقت زندگی را تنها در درون زندگی می توان فهمید و کشف کرد.